
نه
نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.
[ پنجشنبه 11 آبان 1391 ] [ 11:09 ] [ behnazz ]
[ ارسال نظر(2) ]

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید